#6.8105 Developement

posted on 14 Mar 2011 12:05 by leukhemiaphobia
   
  
   เหลือระยะเวลาปีกว่าๆ ก็จะสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรี ที่เฝ้าฝันอยากจะเรียนมา
 
   นับตั้งแต่ที่ฉีกใบสมัคร "Entrance"  เพื่อทำความฝันของผู้ปกครองให้เป็นจริง ก็ลดระดับมาเรียนในระดับ ปวส. เพื่อมาเป็นช่าง ทั้งๆที่ตัวเองไม่คิดที่จะชอบเอาเสียเลย แต่เพราะฐานะและความรู้สึกของคนรอบข้างที่ต้องแบกรับ ทำให้เราคิดว่า "เอาน่ะ ถึงเวลา เดี๋ยวก็ได้เรียนเอง"
 
   จบ ปวส. ทำงาน จนสอบเข้ามาเป็นพนักงานของหน่วยงานภาครัฐ พอได้โอกาส ก็ขอทุนแล้วก็ได้เรียนอย่างที่ใจต้องการ
 
   ทุกครั้งที่ถามตัวเองว่า "เหนื่อยไหม?" 
 
   คำตอบทุกครั้งที่ตอบก็จะมีประโยคว่า "โคตรเหนื่อย" เพราะต้องทำงานไปด้วย แล้วก็เรียนไปด้วย แต่มันก็หมดไป กับกำลังใจที่ปลุกด้วยตัวเอง "เอาวะ สู้หน่อย เพื่อพัฒนาการทางความคิดของตัวเอง จะได้มีหน้าที่การงานสูงๆ" 
 
   มันเป็นพัฒนาของตนเองอย่างหาสาเหตุไม่ได้เหมือนกัน หรือว่าเราแก่? เราอยู่กับคนแก่ๆ? หรือว่าเราทำตัวเองให้แก่? อะไรจะเกี่ยวข้องกับ "แก่" มากมายขนาดนี้?
 
   มนุษย์ทุกคน ย่อมมีการพัฒนาด้วยกันทั้งนั้น อยู่ที่ว่า จะพัฒนาในแบบไหน รูปแบบอะไร?
 
   แต่ตอนนี้ ตัวเองมีพัฒนาที่ดีขึ้น ทั้งด้านความคิด อารมณ์ จิตใจ ที่พร้อมรับกับความกดดันหลายๆอย่าง ถึงแม้ว่าบางครั้งจะเกิดอาการ "ฟิวส์ขาด"
 
   อยากรู้จังว่า "คุณมีพัฒนาการเป็นอย่างไร สำหรับตัวเอง?"

Comment

Comment:

Tweet

ได้เหนื่อย ดีกว่าไม่ได้เหนื่อย

ชีวิต ที่ได้ทำอะไรต่ออะไร โดยที่ไม่ได้ไร้สาระ

ภูมิใจในตัวเองเถอะ ^___^

#1 By แม่พุดจีบ on 2011-03-17 22:49